Thoughts - සිතුවිලි: යාලු

රිටිගල කන්ද තරහින් බැලුවත් නිබඳ
හන්තානේට ලන් වෙන්නට බෑ නේද
දලදා සමිදු අබියස වූ පින් සුවඳ
කොලොම්පුරේ සැප කුටුයේ තිබුනාද...

ඇන්දත් කමිස කලිසම් වයි වාරන පාට
බැබලෙන්නේ ඉන්නා තුරු විතරයි පාසලේ සුදට
එක පත අනා එකටම කෑ බත් මුලෙ රසට
දිව පිනවයිද නගරෙන් කන රස මුසු වලට...

අපි වෙන් වෙලා නෙක තැන් සිටියත් යාලු
හදවත අපේ එක රිද්මෙට ගැස්සේලු
අපි සැම නුඹට අපිටත් නුඹ විතරයිලූ
එකටම ඉඳිමු මිය යමු නැතුවම පාලූ...