ගව් ගනන් දුර ඈත
මගෙන් වෙන් වී ඔයා
ආදරේ මට නෑ කියා
මාව හඬවලා ගියා
කල්පයක් මුත් බලා ඉන්නම්
යලිත් මා එනවද සොයා
ආදරේයි මන් ආදරේයි
සසර ඉම දකිනා තුරා
දුටු දාම පෙම් කලේ
නුඹට විතරයි රත්තරන්
මග බලා උන්නෙ මන්
මතක මන්දිර ඉදිකරන්
ඉගිලිලා ඇයි ගියේ
කොහොම ඉන්නද හිත හදන්
හැමදාම දුටු සිහිනේ
උන්නු ආදර දෙව් ලියේ
වින්ද සෙනෙහේ හදේ ගැඹුරේ
තාම සිරවී තියේ ලයේ
සමා වී නුඹ හද පෙලූ වරදට
ගෙවුනු නව යෞවනේ
පමා නෑ එනවද ඉතින්
රකින්නම් සරා සඳ සේ සල් වනේ
NJ
No comments:
Post a Comment