කේන්දරේ

විසුල තරු එළි පරදා
සඳක් සේ නුඹ පායා

මට මගේ උන ලෝකයට නැතුව මුත් අවසර ආවා

නිසල මුදු ගති

බැලුම් මන බැඳී
දසුන් දැක ඇවිලුනත් මගේ සිත
නුඹ ඉතින් තවමත් පුරුදු සුපුරුදු සීලයෙන්

මෑණියන් බස් විමසලා
නැකත්පත් ගෙන ගලපලා

යුවතිපති සේ අබිසෙස් ලබන්නට පිං මදිද සොඳුර සසරේ අපි කලා 

ගල් යුගය පසු කරන් ඇවිදින් අද මිනිසා සඳටත් ගිහින්

එත් ඇයි අපි තවම ජීවිතේ කේතු රාහුට පවරලා

සිකුරු හත් වෙනි කොටුවේ

දෝණිට තාම කුජ හතේ අපලේ

කරනු බෑ කොහොමත්ම දීගේ

නැන්දම්මා සෙනසුරුද එතකොට මගේ

හරිම වෙහෙසයි දැන් ඉතින්

බුදුරජුන් වැඩියත් ඔච්චරයි නම්

කිමද මතු බයවයෙදිත් මිනිසෙක් වෙලා

හංස යුවලක් වත් වෙමුද අපි

නව ග්‍රහයන්ට නොම යට වෙලා

NJ